Leven is bijsturen

door Jantine

Dit bericht schrijf ik vanuit onze tijdelijke zonnige achtertuin op warm en kalm Terschelling. Het laatste verhaal op deze website verscheen precies een maand geleden. In de tussentijd is er veel gebeurd, dat begrijp je nu je weet dat deze update vanaf dit eiland en niet vanuit Portugal of Griekenland is geschreven. We zijn door alle improvisatie-capriolen van schrik vergeten de ontwikkelingen ook op deze plek te delen. Daarom plaatsen we de komende week elke dag een nieuw verhaal dat we de afgelopen weken schreven, zodat je snapt hoe we vanuit Spanje via Portugal en de Achterhoek naar Terschelling zijn gereden.

We beginnen met het verhaal van 16 maart 2020.

Wij zijn 1,5 week geleden, vlak voor de coronoa-lockdown en noodtoestand in Spanje, naar Portugal gereden om onszelf daar op te sluiten voor de komende weken. Leven is bijsturen, wisten we al. Reizen is improviseren, weten we nu.

Omdat de openbare plekken waar wij de afgelopen tijd dankbaar gebruik konden maken van douches, wc’s en wasmachines (campings en cafés) overal in Europa aan ’t sluiten waren, hebben we op een nieuw plan de campagne gebroed. Om iets moois en waardevols van deze rare tijd te maken, proberen we geen beperkingen maar waar kan vooral ook kansen te zien. Waar we al een tijdje over fantaseren maar waar we zónder corona en stilstand de tijd niet voor hadden genomen: samenwerken, fruit, groente en kruiden verbouwen, met onze handen in de aarde wroeten, leren over zelfvoorzienend wonen, proeven van een hopelijk toekomstig leven, tussen de bomen en de kippen zijn. Groeien. Het lijkt opeens het goede moment daarvoor. We zijn daarom op zoek gegaan naar een ecologische boerderij waar we de komende weken, in ruil voor een kampeerplek en een douche, kunnen werken en leven. En verder, doen wat we al deden: vertragen, lezen, focus meer naar binnen, heel veel in de bergen zijn.

We deden op Instagram een oproep voor een werk- en leefplek in de buurt, en al binnen een paar minuten tipten twee verschillende mensen Into the Wild Algarve, een eco-camping met boomhutten, tipi’s en buitenspelen op 80 voetbalvelden aan wildernis. We zijn vorige week met grote, open armen (op veilig voorgeschreven afstand) warm en liefdevol ontvangen en zullen hier de komende weken blijven, aarden, een beetje wortelen weer misschien. We zijn geland, op een wilde, groene plek in de jungle van de Algarve. We hebben maar héél even gezweefd. We hebben precies gevonden wat we zochten, de wereld heeft ons op het goede moment naar de goede plek gestuurd, toen we een nieuwe kant op moesten sturen. We kunnen met onze handen in de aarde wroeten, eten doen groeien, bomen snoeien, bouwen, bloeien, kippen aaien, samen met deze mensen mooie plannen maken, het land klaarstomen voor een nieuw seizoen met campinggasten, proeven van zelfvoorzienend leven. Voor even zijn we een nieuwe wij: niet de reizende, maar De Stilstaande Zon. Of misschien dan toch: De Rijzende Zon, want we leren heel veel nieuws, en groeien steeds wat groter.