Nieuw leven in de polder

– door Jantine –

Toen we vorige week (de zon scheen nog) alvast gingen gluren bij het Noorderpolderhuis van Schermerhorn voelde het alsof we een 17e eeuws schilderij binnenstapten. Ik heb als kind de film What Dreams May Come met Robin Williams‎ grijsgedraaid en sindsdien heb ik een levendige voorstelling van hoe ’t moet voelen om in een schilderij te wonen. Ik voelde het weer en nu ook hoe een film tot leven kan komen. Vanaf volgende week wonen we in dit kunstwerk uit de Gouden Eeuw. We kunnen er minstens een jaar blijven wonen, misschien nog wel wat langer, misschien gaan we wel nooit meer naar Japan, ik heb zo’n voorgevoel.

Schermerhorn was vroeger een eiland waar 920 jaar geleden de Nederlandse walvisjagers woonden. Wij delen straks de voordeur met hun opvolgers: vier Noord-Hollandse rattenvangers in kaplaarzen houden kantoor in de oude timmerschuur op het erf van het huis. In dezelfde schuur werden in 1635 de windmolens voor de Beemster en de Schermer gebouwd die nu, na al die jaren, nog steeds langs de voormalige vloedlijn van het dorp staan te waaien. Vanaf de bank kijken we uit op de dijk waar vroeger de walvisjagersvrouwen tuurden, en vanuit de keuken zien we de perenbomen en de polders vol met schapen. We hebben altijd veel dromen en spuwen die graag de wereld in. Wonen in een dijkhuis, omringd door water, en een zitmaaier voor het gras waren twee van groot formaat. We hadden erop gerekend dat het zo rond ons zestigste ging gebeuren. Een gepauzeerde andere droom (die van de reis) heeft voor wat chronologie-verschuiving gezorgd. Soms komen dromen in omgekeerde volgorde uit. Het is geen schrale troost, maar een hele rijke gouden. 

Gister zei één van de rattenvangers dat het hier prachtig is, en eenzaam. Ik ben benieuwd wat er vanuit die eenzaamheid ontstaat. Vanuit de weidsheid, de stilte, het turen. Ik hoop binnenkort een walvis te zien, dat gebeurt in films, en soms ook in het echte leven. ⠀⠀⠀⠀⠀

Foto boven: het Noorderpolderhuis in april 2020.
Foto onder: het Noorderpolderhuis in maart 1949. 

Posted in Wij